تاثیر توسعه بنادر جنوب ایران بر صادرات غیرنفتی

بنادر به عنوان یکی از مهمترین زیرساخت های حمل و نقل و تجارت بین المللی نقش تعیین کننده ای در تسهیل مبادلات اقتصادی، افزایش توان صادراتی کشورها و تقویت جایگاه آنها در بازارهای جهانی دارند. در شرایط کنونی اقتصاد جهانی توسعه زیرساخت های بندری به عنوان یکی از عوامل کلیدی در رشد تجارت خارجی و افزایش صادرات غیرنفتی مطرح می شود. ایران به دلیل برخورداری از موقعیت جغرافیایی ممتاز، دسترسی به آب های آزاد و قرار گرفتن در مسیر کریدورهای مهم ترانزیتی از ظرفیت بالایی برای توسعه بنادر جنوبی نظیر بندر شهید رجایی، بندر چابهار، بندر امام خمینی و بندر بوشهر برخوردار است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر توسعه بنادر جنوب ایران بر صادرات غیرنفتی کشور می باشد. در این راستا با استفاده از داده های سری زمانی و بهره گیری از روش اقتصادسنجی معادلات همزمان (SLS) اثر متغیرهایی نظیر نرخ ارز، واقعی درآمد جهانی، سرمایه گذاری زیرساختی دولت و برخی عوامل مرتبط با عرضه و تقاضای صادراتی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از برآورد مدل نشان می دهد که توسعه زیرساخت های بندری و بهبود عملکرد بنادر تاثیر مثبت و معناداری بر افزایش صادرات غیر نفتی دارد. همچنین نرخ ارز حقیقی و درآمد جهانی نیز از جمله عوامل موثر بر تقاضای صادراتی کشور محسوب می شوند. در مجموع، یافته های پژوهش بیانگر آن است که توسعه بنادر جنوب ایران می تواند به عنوان یکی از راهبردهای اساسی در جهت کاهش وابستگی اقتصاد کشور به درآمدهای نفتی، افزایش تنوع صادراتی و تقویت جایگاه ایران در تجارت منطقه ای و بین المللی مورد توجه سیاست گذاران قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

رشد اقتصادی ، صادرات غیرنفتی ، زیر ساخت ، بنادر جنوب ایران