بررسی تاثیر فعالیت مدیریت منابع انسانی بر رضایت شغلی با نقش تعدیلگر عدالت سازمانی (مطالعه موردی شهرداری چالوس و نوشهر)

هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی تاثیر فعالیت مدیریت منابع انسانی بر رضایت شغلی با نقش تعدیلگر عدالت سازمانی در بین کارکنان شهرداری چالوس و نوشهر می باشد. روش تحقیق حاضر در این مطالعه توصیفی-پیمایشی بوده و از لحاظ هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری تحقیق حاضر را کارکنان شهرداری چالوس و نوشهر تشکیل داده اند که یک جامعه بزرگ و نامحدود می باشد؛ لذا به کمک جدول مورگان و با استفاده از روش نمونه گیری احتمالی تصادفی ۱۰۷ پرسشنامه توزیع گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل عامل تاییدی، آلفای کرونباخ و در نهایت معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار اسمارت پی ال اس استفاده شد. یافته های تحقیق حاکی از آن است که فعالیت مدیریت منابع انسانی برنامه ریزی و استخدام، برنامه های آموزشی، پاداش کارمند و ارزیابی عملکرد بر رضایت شغلی با نقش تعدیلگر عدالت سازمانی تاثیر مثبت و معنی داری دارد و در این بین تاثیر فعالیت مدیریت منابع انسانی بر رضایت شغلی با نقش تعدیلگر عدالت سازمانی از مابقی بیشتر می باشد و اهمیت بیشتری پیدا می کند.

کلیدواژه ها:

برنامه های آموزشی ، رضایت شغلی ، عدالت سازمانی