نقش قابلیت های پویا در خلق مزیت رقابتی پایدار رویکرد اقتصادی و مدیریتی

در محیط پرشتاب و رقابتی امروز بنگاه ها نمی توانند تنها با تکیه بر منابع فیزیکی و مالی مزیت رقابتی پایدار کسب کنند. توانایی سازگاری با تغییرات محیطی نوآوری مستمر و بهره برداری موثر از منابع سازمانی اهمیت فزاینده ای یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش قابلیت های پویا در خلق مزیت رقابتی پایدار با رویکرد تلفیقی اقتصادی و مدیریتی انجام شده است. مسئله اصلی، مطالعه شناسایی فرآیندهایی است که بنگاه ها از طریق آنها می توانند منابع و مهارت های داخلی خود را سازماندهی کرده و واکنش سریع و موثر به تغییرات محیطی داشته باشند. این تحقیق با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و مرور نظام مند ادبیات ضمن تحلیل مقالات و منابع علمی مرتبط چارچوب مفهومی قابلیت های پویا، مزیت رقابتی پایدار و ارتباط آنها و همچنین جایگاه آنها در رویکرد اقتصادی و مدیریتی را استخراج کرده است. یافته ها نشان می دهد که قابلیت های پویا شامل سه بعد اصلی شناسایی فرصت ها، ادغام منابع و یادگیری سازمانی است و این ابعاد به طور مستقیم و غیر مستقیم به ارتقای عملکرد رقابتی و حفظ پایداری مزیت رقابتی می انجامند. علاوه بر این تلفیق دیدگاه های اقتصادی (نظریه منابع و نظریه قابلیتها) و مدیریتی (مدیریت استراتژیک و نوآوری سازمانی) امکان درک جامع تر و عملیات تری از فرآیند خلق مزیت رقابتی را فراهم می آورد. نتایج پژوهش بر اهمیت سرمایه گذاری هدفمند در توسعه قابلیت های پویا تاکید دارد و به مدیران و سیاست گذاران پیشنهاد می کند با تقویت سازوکارهای یادگیری، نوآوری و انعطاف پذیری توانمندی های سازمانی خود را به گونه ای ارتقا دهند که مزیت رقابتی پایدار و مقاوم در برابر نوسانات محیطی ایجاد شود و عملکرد سازمان در محیط های پیچیده و متغیر بهبود یابد.

کلیدواژه ها:

قابلیت های پویا ، مزیت رقابتی پایدار ، مدیریت استراتژیک ، اقتصاد در حال توسعه