حکمرانی بر تصویر جنگ: تحلیل تطبیقی الگوهای تنظیم گری تولید و انتشار اطلاعات جنگ در کشورهای درگیر در جنگ رمضان

در چشم انداز منازعات نوین، نبرد به عرصه ای منتقل شده است که در آن «تصویر خروجی» از جنگ به اندازه ی تسلیحات و عملیات نظامی بر سرنوشت منازعات تاثیر می گذارد. پژوهش حاضر با اتکاء به رویکرد آینده پژوهی راهبردی، به تحلیل الگوهای تنظیم گری و حکمرانی بر محتوای جنگی در جریان درگیری های موسوم به «جنگ رمضان» (فوریه تا ژوئن ۲۰۲۶) میان ایران، رژیم اسرائیل و ایالات متحده و نیز نقش کشورهای خلیج فارس را بررسی می کند. پرسش اصلی این تحقیق آن است که حاکمیت های درگیر چگونه از طریق ترکیب ابزارهای حقوقی، زیرساختی و فناورانه، بر تصویر خروجی از کشور خود حکمرانی کردند. یافته های این پژوهش که بر اساس اسناد قانونی، گزارش های میدانی و تحلیل های فنی شبکه ای در بازه زمانی ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶ تدوین شده است، نشان می دهد که بازیگران کلیدی منطقه با هدف ایجاد یک «معماری سکوت»، سه الگوی متمایز را به اجرا گذاشتند: ۱. الگوی انسداد زیرساختی (ایران) مبتنی بر ایزوله سازی فضای اطلاعاتی کشور؛ ۲. الگوی اقتدارگرایی ساختاری/قانونی (اسرائیل) در چارچوب «حمله برق آسای قانون گذاری»، به استقلال رسانه ها و سانسور الگوریتمی و ۳. الگوی تنظیم گری کیفری بازدارنده (کشورهای خلیج فارس) با وضع جریمه های میلیونی و جرم انگاری انتشار تصاویر واقعی. بررسی تطبیقی موردهای پژوهش نشان می دهد که دولت ها متناسب با ساختار سیاسی، ظرفیت فناورانه و ملاحظات امنیتی خود، الگوهای متفاوتی برای مدیریت تولید، انتشار و گردش اطلاعات جنگی به کار می گیرند. در نتیجه، کنترل جریان اطلاعات و شکل دهی به ادراک عمومی به یکی از ابعاد مهم راهبردهای امنیت ملی در جنگ های معاصر تبدیل شده است.

کلیدواژه ها:

حکمرانی بر تصویر ، جنگ رمضان ۲۰۲۶ ، معماری سکوت ، شبکه ملی اطلاعات ، سانسور الگوریتمی