تبیین و ارائه الگوی شهر هوشمند با تاکید بر تاب آوری کالبدی سکونتگاه های شهری مطالعه موردی: شهر دورود

تحولات شتابان شهری، افزایش مخاطرات طبیعی، فرسودگی زیرساخت ها و گسترش نیازهای شهروندان، ضرورت حرکت به سمت الگوهای نوین برنامه ریزی شهری را افزایش داده است. در این میان، شهر هوشمند و تاب آوری شهری از مهم ترین رویکردهای معاصر در مدیریت و برنامه ریزی شهری محسوب می شوند. پژوهش حاضر با هدف تبیین و ارائه الگوی یکپارچه شهر هوشمند با تاکید بر تاب آوری کالبدی سکونتگاه های شهری در شهر دورود انجام شده است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری شهروندان دورود و حجم نمونه ۳۸۳ نفر در نظر گرفته شده است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه پنج درجه ای لیکرت بوده و برای تحلیل از آمار توصیفی، آزمون فریدمن، همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چندگانه استفاده شده است. نتایج نشان می دهد میان شهر هوشمند و تاب آوری کالبدی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و زیرساخت هوشمند و حکمرانی هوشمند بیشترین نقش را در تبیین تاب آوری کالبدی دارند.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، تاب آوری شهری ، زیرساخت هوشمند ، حکمرانی هوشمند ، دورود