کاربرد اصول علوم اعصاب در معماری: استخراج راهبردهای طراحی از ساختار و عملکرد مغز

در سال های اخیر، گسترش رویکردهای میان رشته ای میان علوم اعصاب و معماری، زمینه ساز شکل گیری نگرش های نوین در طراحی فضا شده است. مقاله حاضر با هدف بررسی ظرفیت های ساختار و عملکرد مغز انسان به عنوان الگویی الهام بخش در طراحی معماری انجام شده است. این مقاله با روش توصیفی–تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای، سازوکارهای عصبی شامل پردازش اطلاعات، شبکه های نورونی و الگوهای پاسخ به محرک های محیطی را بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهد که مغز با بهره گیری از ساختارهای غیرمتمرکز، پردازش موازی و مصرف بهینه انرژی، الگویی کارآمد برای طراحی سیستم های معماری هوشمند ارائه می کند. بر این اساس، مفاهیمی همچون معماری واکنش گرا، پوسته های تطبیق پذیر و فضاهای چندعملکردی به عنوان معادل های فضایی این سازوکارها قابل تعریف هستند. نتایج مقاله بیانگر آن است که بهره گیری از منطق عملکرد مغز می تواند به بهینه سازی مصرف انرژی، ارتقای تجربه کاربران و توسعه رویکردهای نوین در طراحی فضاهای عمومی و درمانی منجر شود و ارتقای کیفیت تعامل انسان با محیط را نیز به همراه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

علوم اعصاب ، معماری هوشمند ، معماری واکنش گرا