بررسی نقش سوزنی نویافته کماندار ساسانی در دشت مرودشت فارس

جایگاه کمان و صحنه های شکار در هنر ایران باستان افزون بر بازتاب ابزار جنگ و شکار از مهم ترین نشانه های قدرت، مشروعیت و مهارت جنگاوری به شمار می آیند. این مضامین از دوره های پیش از تاریخ تا روزگار ساسانی در آثار هنری ایران تداوم یافته و به تدریج به یکی از الگوهای مهم بازنمایی، اقتدار چیرگی بر طبیعت و منزلت پادشاهی بدل شده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تداوم این سنت در هنر ساسانی و تحلیل نقش سوزنی نویافته کماندار در دشت مرودشت فارس انجام شده است. داده های پژوهش بر پایه مطالعات کتابخانه ای و بررسی میدانی گردآوری و با روش توصیفی - تحلیلی بررسی شده اند. یافته ها نشان می دهد که نقش سوزنی دشت مرودشت پیکره کمانداری سوار بر اسب را نشان می دهد که از نظر موضوع و ساختار کلی در ادامه سنت هنری و تصویرپردازی ساسانی قرار می گیرد. این اثر همچنین نشان می دهد که نقش مایه کماندار سوار بر اسب تنها به هنر رسمی و درباری محدود نبوده و در آثار محلی آن دوره نیز بازتاب یافته است. از این رو نقش سوزنی صخره های دشت مرودشت با اینکه تا حدودی آسیب دیده را می توان نمونه ای مهم برای شناخت تداوم مضامین شکار و جنگاوری در هنر اواخر دوره ساسانی برشمرد.

کلیدواژه ها:

فارس ، مرودشت ، هنر ساسانی ، نقش ، سوزنی ، کماندار ، سوار بر اسب