تحلیل بین رشته ای تمدنهای اصیل ایرانی با رویکرد، تاریخ جامعه شناسی و هویت فرهنگی

این پژوهش با رویکردی میان رشته ای به بررسی و تحلیل هویت تمدنی تمدنهای اصیل ایران باستان شامل ایلام و جیرفت و نیز تمدن همسایه سومر می پردازد. هدف اصلی پژوهش شناسایی نقش مولفه های بنیادین، زبان، هویت جمعی و نظم نمادین در فرآیند شکل گیری تثبیت و تداوم هویت تمدنی این جوامع باستانی است. تحلیل داده ها با تکیه بر نظریه های هویت فرهنگی-تمدنی (۱۹۹۱, Smith)، جامعه شناسی تاریخی تمدن ها (۱۹۲۲, Weber) و زبان به مثابه قدرت نمادین (۱۹۹۱, Bourdieu) انجام شده و تلاش شده است پیوند میان ساختارهای نمادین و سازمان اجتماعی تمدن ها به صورت تحلیلی بررسی شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که زبان و نظم نمادین نقشی محوری در انتقال، بازتولید و ماندگاری هویت تمدنی ایفا کرده اند و به عنوان ابزارهایی اساسی در ساماندهی حافظه جمعی و انسجام فرهنگی عمل نموده اند. این پژوهش علاوه بر تبیین ابعاد هویت تمدنی ایران باستان با بهره گیری از تحلیل کیفی نظری و رویکرد مقایسه ای چارچوبی تحلیلی برای مطالعه تمدن هایی ارائه می دهد که علی رغم محدودیت داده های نوشتاری از طریق مولفه های فرهنگی، نمادین و اجتماعی قابل تحلیل و بازخوانی هستند.

کلیدواژه ها:

تمدنهای اصیل ، ایران ، هویت تمدنی ، زبان ، نوشتار ، نظم نمادین ، تحلیل مولفه محور