سوزن دوزی بلوچ؛ از هنر زنان بومی تا نماد هویت فرهنگی

سوزن دوزی بلوچ یکی از برجسته ترین جلوه های هنرهای بومی و سنتی ایران است که ریشه در تاریخ، جغرافیا، باورها و زیست جهان قوم بلوچ دارد. این هنر که عمدتا به دست زنان بلوچ خلق، حفظ و منتقل شده است، فراتر از یک مهارت تزئینی، دارای کارکردهای هویتی، نمادین، اجتماعی و فرهنگی است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای، به بررسی جایگاه سوزن دوزی بلوچ در شکل گیری، حفظ و بازتولید هویت فرهنگی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که سوزن دوزی بلوچ به مثابه نوعی زبان بصری، نقش موثری در انتقال بین نسلی فرهنگ، تقویت حس تعلق قومی و صیانت از میراث فرهنگی ناملموس ایفا می کند. همچنین این هنر بومی می تواند به عنوان سرمایه ای فرهنگی در تقویت هویت ملی مبتنی بر تنوع فرهنگی مورد توجه قرار گیرد. در شرایط معاصر و در مواجهه با فرآیندهای جهانی شدن، بازشناسی، حمایت و صیانت از سوزن دوزی بلوچ ضرورتی انکارناپذیر در مسیر پایداری فرهنگی و حفظ هویت های بومی به شمار می آید

کلیدواژه ها:

سوزن دوزی بلوچ ، هنر بومی ، زنان بلوچ ، هویت فرهنگی ، میراث فرهنگی ناملموس