مروری روایتی بر نقش مداخلات روان پرستاری در بهبود سلامت روان بیماران مبتلا به بیماری های مزمن

مقدمه: بیماری های مزمن از مهم ترین علل ناتوانی، وابستگی عملکردی و کاهش کیفیت زندگی در جهان هستند و علاوه بر عوارض جسمی، بار روانی قابل توجهی نیز بر بیماران تحمیل می کنند. اضطراب، افسردگی، کاهش امید، احساس ناتوانی و اختلال در خودمراقبتی از پیامدهای شایع این بیماری هاست، لذا این مقاله با هدف مرور روایتی شواهد موجود درباره نقش مداخلات روان پرستاری در بهبود سلامت روان بیماران مبتلا به بیماری های مزمن تدوین شد. روش: در این مرور روایتی، مطالعات مرتبط نمایه شده در PubMed، Google scholar، Web of science، SID، Magiran با کلیدواژه های مرتبط با پرستاری، مداخلات روان اجتماعی، سلامت روان، خودمراقبتی و بیماری های مزمن بررسی شدند و شواهد مربوط به اثر مداخلات پرستاری بر پیامدهای روانی و رفتاری استخراج شد. یافته ها: یافته ها نشان داد مداخلات روان پرستاری مانند آموزش روانی، حمایت عاطفی، تقویت خودکارآمدی، ذهن آگاهی، آرام سازی، مداخله گروهی و پیگیری فردمحور می توانند اضطراب و افسردگی را کاهش داده، سلامت روان مثبت را ارتقا دهند و ظرفیت خودمراقبتی را افزایش دهند. نتیجه گیری: شواهد نشان می دهد ادغام مداخلات روان پرستاری در مراقبت از بیماران مبتلا به بیماری های مزمن، رویکردی موثر، کم هزینه و قابل اجرا برای ارتقای سلامت روان و بهبود پیامدهای مراقبتی است.

کلیدواژه ها:

روان پرستاری ، سلامت روان ، بیماری های مزمن ، خودمراقبتی ، مداخلات پرستاری