مروری بر عوامل موثر بر اثربخشی پرستاری از راه دور در کنترل دیابت طی همه گیری کووید-۱۹

دیابت از جمله بیماری های مزمنی است که کنترل آن به پیگیری مداوم نیاز دارد. با شروع همه گیری کووید-۱۹، امکان مراجعه حضوری بیماران دیابتی به مراکز درمانی به شدت کاهش یافت. در چنین شرایطی، پرستاری از راه دور به عنوان یک راهکار جایگزین مطرح شد. با این حال، اثربخشی این روش در مطالعات مختلف یکسان نبوده و به عواملی وابسته است. مطالعه مروری حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر اثربخشی پرستاری از راه دور در کنترل دیابت در دوران همه گیری انجام شد. جستجوی نظام مند در پایگاه های PubMed، Scopus، Google Scholar، SID و Magiran با استفاده از کلیدواژه های مرتبط در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ صورت گرفت. از مجموع ۴۵۳ مقاله یافت شده، پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، ۱۵ مقاله مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که مداخلات پرستاری از راه دور شامل تماس تلفنی، پیامک، اپلیکیشن موبایل، ویدئوکنفرانس و پایش از راه دور بوده است. نتایج فراتحلیل ها حاکی از کاهش معنی دار HbA۱c به میزان ۰.۲۳ تا ۰.۵۹ درصد بود. مهمترین عوامل تعیین کننده اثربخشی عبارت بودند از: تعداد دفعات تماس، شخصی سازی بازخورد، آموزش خودمراقبتی، سواد دیجیتال بیمار، دسترسی به اینترنت و حمایت سازمانی از پرستاران. نتیجه نهایی اینکه پرستاری از راه دور در شرایط همه گیری رویکردی موثر است، اما موفقیت آن وابسته به توجه همزمان به عوامل فنی، آموزشی و حمایتی می باشد. ادغام این روش در مراقبت های روتین دیابت و تقویت زیرساخت های فناوری اطلاعات توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

پرستاری از راه دور ، دیابت ، کنترل قند خون ، کووید-۱۹