نقش آموزش شایستگی محور و مراقبت پیوسته در ارتقای مامایی: یک مقاله مروری

مقدمه: آموزش مامایی در سطح جهانی طی سال های اخیر از الگوی محتوا محور و مهارت محور به سمت آموزش شایستگی محور، مبتنی بر شواهد و پاسخ گو به نیازهای سلامت جنسی، باروری، مادری، نوزادی و نوجوانان حرکت کرده است. در این تحول، مراقبت پیوسته به عنوان یکی از موثرترین راهبردهای آموزشی و بالینی، جایگاه ویژه ای یافته است. هدف: تبیین نقش آموزش شایستگی محور و مراقبت پیوسته در ارتقای مامایی و بررسی پیامدهای آموزشی، حرفه ای و سیاستی روش: این مطالعه مروری به بررسی نقش آموزش شایستگی محور و مراقبت پیوسته در ارتقای مامایی می پردازد. برای جستجوی سیستماتیک منابع از پایگاه های معتبر مانند Google Scholar, ScienceDirect, Scopus, PubMed استفاده شد و محتوای مفهومی مقالات بین سال های ۲۰۲۵-۲۰۰۰ با کلید واژه های “آموزش شایستگی محور”، "مامایی"، "مراقبت پیوسته"، "استانداردهای ICM" و "آموزش بالینی" انجام شد. یافته ها: مرور منابع نشان داد که آموزش شایستگی محور می تواند فاصله میان نظریه و عمل را کاهش دهد و مراقبت پیوسته نیز موجب تقویت مهارت بالینی، اعتمادبه نفس حرفه ای، ارتباط درمانی و درک عمیق تر از نیازهای زنان می شود. همچنین مطالعات تطبیقی نشان می دهند که کوریکولوم مامایی ایران در بسیاری از مولفه ها با استانداردهای جهانی هم پوشانی دارد، اما برای برخی شایستگی ها نیازمند بازنگری و تقویت است. نتیجه گیری: آموزش شایستگی محور و مراقبت پیوسته دو رکن اساسی در ارتقای آموزش و عملکرد مامایی هستند و می توانند به بهبود کیفیت خدمات سلامت باروری، کاهش شکاف آموزش و خدمت و تقویت سیاست گذاری منابع انسانی سلامت کمک کنند. هم راستاسازی برنامه های آموزشی ایران با استانداردهای جهانی می تواند زمینه ارتقای کیفیت مامایی و مراقبت های مادر و نوزاد را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

مامایی ، آموزش شایستگی محور ، مراقبت پیوسته ، آموزش بالینی ، سیاست گذاری سلامت