طراحی الگوی هوشمند مدیریت ریسک تقلب در بانکداری دیجیتال با تاکید بر شناسایی تراکنش های مشکوک

گسترش بانکداری دیجیتال، افزایش استفاده از موبایل بانک، اینترنت بانک، کارت های بانکی و سامانه های پرداخت برخط، موجب افزایش سرعت و کیفیت ارائه خدمات بانکی شده است؛ اما در کنار این مزایا، سطح مواجهه بانک ها با ریسک تقلب، سوء استفاده از حساب، تراکنش های غیرمجاز و الگوهای رفتاری غیرعادی نیز افزایش یافته است. هدف این مقاله، ارائه یک الگوی علمی و اجرایی برای مدیریت ریسک تقلب در بانکداری دیجیتال با تاکید بر شناسایی تراکنش های مشکوک است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی است و با اتکا به ادبیات مدیریت ریسک عملیاتی، کنترل های داخلی، داده کاوی و تجربه بانک های بین المللی، چارچوبی ترکیبی شامل قواعد کسب و کار، شاخص های آماری، یادگیری ماشین، امتیازدهی ریسک ارائه می دهد. در الگوی پیشنهادی، تراکنش ها براساس متغیرهایی مانند مبلغ، فراوانی، زمان، فاصله مکانی، سابقه مشتری، نوع خدمت و رفتار شبکه ای امتیازدهی می شوند. نتیجه مقاله نشان می دهد که استقرار چنین الگویی می تواند موجب کاهش هشدارهای کاذب، افزایش سرعت کشف موارد مشکوک، تقویت کنترل داخلی، ارتقای اعتماد مشتری و کاهش زیان های عملیاتی بانک شود.

کلیدواژه ها:

بانکداری دیجیتال ، کشف تقلب ، مدیریت ریسک عملیاتی ، تراکنش مشکوک ، یادگیری ماشین