بازتعریف نقش طراح گرافیک در عصر هوش مصنوعی مولد: تحلیلی معرفت شناختی در چارچوب علوم انسانی دیجیتال

گسترش هوش مصنوعی مولد، فرآیندهای طراحی گرافیک را متحول کرده و پرسش هایی درباره جایگاه و کنش انسانی در این فرآیند ایجاد کرده است. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و تحلیل اسنادی، به بررسی بازتعریف عاملیت طراح در مواجهه با این فناوری ها پرداخت. یافته ها نشان می دهد که الگوریتم ها توانایی تولید سریع فرم و پیشنهاد ترکیب های بصری را دارند، اما در سطح تصمیم گیری مفهومی، هدایت معنا و مسئولیت اخلاقی، عاملیت انسانی همچنان تعیین کننده است. تحلیل نشان داد که مهارت طراحی از توانایی ترسیم مستقیم به توانایی مدیریت فرآیند، تعریف مسئله، ارزیابی خروجی ها و هدایت معنا تغییر یافته است. در نتیجه، فرآیند طراحی گرافیک معاصر به تعامل توزیع شده میان انسان و الگوریتم تبدیل شده است، اما تصمیم گیری نهایی و مسئولیت معنایی همچنان در اختیار طراح باقی می ماند. یافته ها پیامدهایی برای آموزش طراحی، بازتعریف نقش حرفه ای طراح و سیاست گذاری فرهنگی و اخلاقی دارد. پژوهش حاضر نشان می دهد که طراحی در عصر هوش مصنوعی نه حذف انسان، بلکه بازتعریف مرزهای کنشگری و مسئولیت انسانی است.

کلیدواژه ها:

عاملیت ، طراحی گرافیک ، تعامل انسان و فناوری ، خلاقیت دیجیتال ، هوش مصنوعی مولد