ارتقای سلامت سالمندان با استفاده از هوش مصنوعی و اینترنت اشیا

افزایش فزاینده جمعیت سالمند در سطح جهان، نیاز به سیستم های مراقبتی نوین، هوشمند و کارآمد را بیش از پیش نمایان کرده است. این پژوهش مروری با هدف تحلیل جامع و بررسی نقش کلیدی همگرایی اینترنت اشیا (IoT) و هوش مصنوعی (AI) در ارتقای سلامت و کیفیت زندگی سالمندان انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که زیرساخت های مبتنی بر اینترنت اشیا از طریق به کارگیری حسگرهای پوشیدنی پیشرفته و سیستم های پایش از راه دور، امکان جمع آوری مستمر و دقیق داده های فیزیولوژیکی و رفتاری را فراهم می آورند. در این میان، الگوریتم های هوش مصنوعی نظیر یادگیری ماشین (مانند جنگل تصادفی و ماشین بردار پشتیبان) و مدل های یادگیری عمیق (به ویژه معماری های LSTM و ترنسفورمر) با تحلیل الگوهای زمانی پیچیده در داده ها، نقشی حیاتی در تشخیص زودهنگام بیماری های مزمن، پیش بینی خطرات ناگهانی سلامت و به ویژه شناسایی و کاهش خطر سقوط سالمندان ایفا می کنند. همچنین، ظهور فناوری های نوین پردازشی نظیر رایانش لبه و TinyML منجر به کاهش چشمگیر تاخیر در پردازش داده ها و افزایش کارایی در دستگاه های با توان مصرفی پایین شده است. با وجود مزایای استراتژیک نظیر شخصی سازی دقیق مراقبت ها و کاهش بار سنگین بر سیستم های درمانی سنتی، چالش های زیرساختی همچون امنیت داده ها، حفظ حریم خصوصی و سطح پایین دسترس پذیری فناوری برای برخی سالمندان همچنان به عنوان موانع اصلی باقی مانده است. نتایج این مطالعه بر لزوم یکپارچه سازی پروتکل های امنیتی و طراحی رابط های کاربری ساده و کاربرپسند تاکید دارد. در نهایت، همگرایی این فناوری ها نه تنها کیفیت زندگی سالمندان را ارتقا می دهد، بلکه هزینه های درمانی را نیز به طور موثری کاهش داده و دیدگاهی جامع برای توسعه راهکارهای هوشمند در حوزه سلامت فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

اینترنت اشیا ، هوش مصنوعی ، یادگیری عمیق طولی ، جنگل های تصادفی ، پردازش سیگنال ، پایش سلامت سالمندان