دیجیتالی سازی سازمانی در راستای تحول دیجیتال در سازمان ها

تحول دیجیتال به عنوان یکی از پارادایم های مسلط مدیریت معاصر، مستلزم بازپیکربندی بنیادین فرایندها، ساختارها و منطق ارزش آفرینی سازمان ها است. در این میان، دیجیتالی سازی فرایندهای سازمانی به عنوان پیش نیاز تحقق تحول دیجیتال مطرح می شود، اما تمایز مفهومی و کارکردی این دو مفهوم در ادبیات همچنان نیازمند تبیین نظام مند است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل و یکپارچه سازی ادبیات موجود درباره نقش دیجیتالی سازی فرایندهای سازمانی در تحقق تحول دیجیتال، با رویکردی مروری تحلیلی–توصیفی انجام شده است. داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای و بررسی منابع علمی معتبر بین المللی گردآوری و به صورت تطبیقی و مفهومی تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد که پیشرفت های فناورانه، رقابت بازار و تغییر انتظارات مشتریان مهم ترین محرک های دیجیتالی سازی هستند. همچنین دیجیتالی سازی موجب ارتقای تصمیم گیری داده محور، چابکی عملیاتی، نوآوری و جهت گیری مشتری محور می شود. با این حال، مقاومت فرهنگی، شکاف مهارت های دیجیتال و چالش های ساختاری می توانند مانع گذار کامل به تحول دیجیتال شوند. نتایج نشان می دهد که دیجیتالی سازی زمانی به تحول دیجیتال منجر می شود که در بستر راهبردی سازمان نهادینه شده و با توسعه قابلیت های پویا و فرهنگ دیجیتال همراه گردد. این پژوهش با ارائه چارچوبی مفهومی، درک عمیق تری از سازوکارهای پیوند میان دیجیتالی سازی و تحول دیجیتال فراهم می آورد و دلالت هایی نظری و مدیریتی برای سازمان ها ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، هوش مصنوعی ، دیجیتالی سازی ، دیجیتالی سازی سازمانی ، تحول دیجیتال سازمان