فراترکیب هوش مصنوعی در فرایند تصمیم گیری مدیران مدارس

تصمیم گیری مدیران مدارس در سطح مدرسه، نقشی تعیین کننده در کیفیت فرایندهای آموزشی، تخصیص منابع، مدیریت نیروی انسانی و تحقق اهداف تربیتی دارد. با گسترش هوش مصنوعی و سیستم های تحلیل داده، الگوهای تصمیم گیری مدرسه ای از رویکردهای شهودی به سمت تصمیم گیری داده محور و هوشمند در حال حرکت است؛ با این حال، نبود چارچوبی منسجم برای تبیین نقش هوش مصنوعی در تصمیم گیری مدیران مدارس، به ویژه در بافت نظام آموزشی ایران، یک خلا پژوهشی جدی محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف تلفیق نظام مند پژوهش های پیشین و ارائه مدلی مفهومی برای تبیین تصمیم گیری هوشمند مدیران مدارس انجام شد. این پژوهش از نظر روش شناسی کیفی و مبتنی بر فراترکیب است. بدین منظور، مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با هوش مصنوعی و تصمیم گیری مدرسه ای پس از جست وجوی نظام مند، غربالگری و ارزیابی کیفیت، مورد تحلیل تفسیری قرار گرفتند. داده ها از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. یافته های پژوهش در پاسخ به ۸ پرسش پژوهشی، به شناسایی سه مضمون اصلی انجامید: «داده های آموزشی مدرسه ای به عنوان مبنای تصمیم گیری»، «تحلیل الگوریتمی و سیستم های هوشمند پشتیبان تصمیم در مدرسه» و «قضاوت حرفه ای مدیران و حکمرانی اخلاقی در تصمیم گیری مدرسه ای». نتایج به طور محرز نشان داد که تصمیم گیری هوشمند در مدرسه نه مبتنی بر هوش مصنوعی به تنهایی، بلکه حاصل تعامل هدفمند میان داده های مدرسه ای، تحلیل های هوش مصنوعی و قضاوت انسانی مدیران در بستر فرهنگی، اجتماعی و اخلاقی مدرسه است. بر اساس این یافته ها، مدلی مفهومی برای تصمیم گیری هوشمند مدیران مدارس ارائه شد که می تواند به بهبود کیفیت تصمیم های مدیریتی، طراحی سیستم های تصمیم یار مدرسه ای و ارتقای سواد داده مدیران مدارس در نظام آموزشی ایران کمک کند.

کلیدواژه ها:

فراترکیب ، هوش مصنوعی ، تصمیم گیری مدرسه ای ، مدیران مدارس ، مدیریت آموزشی