بررسی حاشیه نشینی وسکونتگاه های غیررسمی درقزوین

در دهه های اخیر حرکت جمعیت از روستاها و مناطق محروم به سمت شهرها و بالاخص مراکز استان ها آغاز شده و تاکنون ادامه یافته است، این گونه تغییر و تحول جمعیتی برای دستیابی بهتر به امکانات و منابع معیشتی صورت می گیرد، ولی به دنبال خود مشکلات و معضلاتی پدید می آورد. جمعیت مهاجر برای بهره مندی از هزینه های کمتر زندگی و در عین حال امکانات بهتر شهری به سمت شهرک های اقماری سوق می کنند و یا در اطراف شهر های بزرگ استقرار می یابند که باعث پدید آمدن سکونتگا ههای غیررسمی و حاشیه نشینی م یشود، این گونه محل ها از امکانات زیستی مناسب برخوردار نیستند و خارج از محدوده فعالیت سازمان های شهری آن حوزه می باشند لذا یکی از دغدغه های اصلی در زمینه اداره شهرها و گسترش آنها می باشند. در این نوشتار سعی بر آن است که با بررسی دقیق افزایش جمعیت قزوین در سال های اخیر و میزان نرخ رشد مهاجرت به این شهر، مسئله حاشیه نشینی، نحوه آن، مشکلات پدید آمده و راهکارهای اجرا شده مورد تحقیق واقع شود. در این راستا از منابع آماری سازمان های دولتی و بررسی های میدانی استفاده می شود

کلیدواژه ها:

حاشیه نشینی ، سکونت گاههای غیررسمی ، مهاجرت ، شهرک اقماری