بررسی نقش طبیعت درمانی در بهبود عملکرد عاطفی و تحصیلی کودکان نابینا و ناشنوا

این مقاله با نگاهی انتقادی به رویکردهای موجود در حوزه روانشناسی کودکان نابینا و ناشنوا به بررسی اثر بخشی مداخلات مبتنی بر تجربه همچون طبیعت درمانی همراه با هنر درمانی و فعالیت های گروهی می پردازد. نتایج نشان می دهد که این رویکردها با تاکید بر تجربه های بدنی حسی، تنظیم هیجانی و تقویت هویت می توانند جایگزینی موثر برای رویکردهای صرفا پزشکی محور باشند. همچنین در بخش انتقادات و پیشنهادات بر ضرورت توسعه پژوهش های بیشتر در زمینه طبیعت درمانی برای کودکان نابینا و ناشنوا و نیز نقش کلیدی این رویکرد در شکل دهی هویت این کودکان تاکید شده است. این مقاله سعی دارد تا با نگاهی جامع و چندبعدی مسیرهای تازه ای برای ارتقای کیفیت زندگی این کودکان از طریق توسعه این رویکرد از حیطه کودکان مضطرب، افسرده و کودکان اتیسم به حیطه سایر کودکان از جمله کودکان نابینا و ناشنوا ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

کودکان نابینا ، کودکان ناشنوا ، طبیعت درمانی ، عملکرد عاطفی ، عملکرد تحصیلی