طراحی مدل مفهومی نقش تاب آوری تحصیلی در موفقیت دانشجویان شیمی در مواجهه با چالشهای یادگیری با تاکید بر دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر

زمینه و هدف یادگیری شیمی به دلیل ارتباط همزمان میان مشاهده پدیده ها، تبیین، ذرهای زبان نمادی، حل مسئله و فعالیت آزمایشگاهی برای بخشی از دانشجویان فرایندی چالش برانگیز است. هدف این مقاله، تبیین مفهومی نقش تاب آوری تحصیلی در موفقیت دانشجویان شیمی و ارائه مدلی است که بتواند در پژوهش تجربی آینده آزمون شود. روش بررسی شد این پژوهش با رویکرد مروری - مفهومی انجام شد. ابتدا مفهوم تاب آوری، تحصیلی، ویژگی های یادگیری شیمی و مسیرهای شناخته شده ارتباط تاب آوری با خودکارآمدی، خودتنظیمی، تداوم تلاش و عملکرد تحصیلی. سپس ساختار فایل داده ارسالی تحلیل توصیفی شد. فایل شامل ۸۱۹ پاسخ معتبر، ۲۵ گویه مرتبط با تاب آوری و اطلاعاتی درباره رشته تحصیلی بود. با توجه به اینکه در ۲۰۰ پاسخ نخست فقط دو مورد رشته شیمی شناسایی شد و شاخص مستقیم موفقیت تحصیلی در فایل وجود نداشت، مقاله از ارائه نتایج استنباطی درباره دانشجویان شیمی خودداری می کند. یافته های مفهومی و مدل پیشنهادی نشان می دهد که تاب آوری تحصیلی می تواند از طریق افزایش خودکارآمدی شیمی، خودتنظیمی، استفاده از حمایت اجتماعی و تداوم تلاش رابطه دانشجو با چالش های مفهومی، حل مسئله آزمایشگاه را بهبود دهد. در این مدل حمایت آموزشی نقش تعدیل کننده و خودتنظیمی و خودکارآمدی نقش میانجی دارند. نتیجه گیری: تاب آوری برای دانشجوی شیمی زمانی به موفقیت منجر می شود که به رفتارهای یادگیری قابل مشاهده تبدیل شود، بنابراین آموزش شیمی باید هم بر تقویت ظرفیت های فردی و هم بر فراهم کردن بازخورد، فرصت اصلاح خطا، حمایت استاد و همکاری همسالان تمرکز کند. مدل ارائه شده مبنایی برای طراحی یک مطالعه طولی یا مدل معادلات ساختاری در جامعه واقعی دانشجویان شیمی است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، تحصیلی ، دانشجویان شیمی ، موفقیت تحصیلی ، خودکارآمدی شیمی ، خودتنظیمی ، حمایت آموزشی