اثر بخشی بازی درمانی آدلری بر مهارت اجتماعی دانش آموزان دختر مدارس ابتدایی

پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی بازی درمانی آدلری بر مهارت اجتماعی دانش آموزان دختر مدارس ابتدایی بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره اول ابتدایی پایه های اول، دوم و سوم شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از بین آنها پس از غربالگری اولیه ۴۰ دانش آموز واجد شرایط دارای پایین ترین نمره در مهارت های اجتماعی انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه (۲۰ نفر گروه آزمایش، ۲۰ نفر گروه کنترل) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده شامل پرسشنامه مهارت های اجتماعی ماتسون و همکاران (۱۹۸۳) بود. گروه آزمایش ۸ جلسه مداخله بازی درمانی آدلری بر اساس پروتکل جعفری و امینی (۱۴۰۲) دریافت کردند و گروه کنترل در این مدت هیچ نوع درمانی دریافت نکردند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) با نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ استفاده شد. نتایج نشان داد بازی درمانی آدلری بر مهارت اجتماعی دانش آموزان تاثیر معنی داری دارد (p>۰.۰۵=۰.۷۵۲/۲۰، F=۱۱۲/۲۳). میزان تاثیر بازی درمانی آدلری بر افزایش مهارت اجتماعی ۷۵.۲ درصد بوده است. میانگین نمرات تعدیل شده مهارت اجتماعی پس آزمون در گروه آزمایش (۸۲.۱۸۳) به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل (۹۸.۱۴۳) بود. می توان نتیجه گیری کرد که بازی درمانی آدلری بهبود چشمگیری در مهارت اجتماعی دانش آموزان دختر دوره اول ابتدایی ایجاد می کند و به عنوان یک مداخله موثر در ارتقای توانمندی های اجتماعی و ارتباطی آنها توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، آدلری ، مهارت اجتماعی ، دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی