اثر بخشی زوج درمانی هیجان مدار بر تحمل آشفتگی و تنظیم هیجان در زوجین دارای افسردگی

افزایش سطح سرخوردگی زناشویی و کاهش تعهد زناشویی در زوجین به تدریج منجر به درگیر شدن زوجین در یک رابطه پر تنش و ناکام کننده و در نهایت منجر به سستی پیوند زناشویی می شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی درمان هیجان مدار بر تحمل آشفتگی و تنظیم هیجان در زوجین افسرده می باشد. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون آزمون با گروه کنترل بود. جامعه این پژوهش کلیه زوجین افسرده شهر تهران و نمونه آماری این پژوهش ۵۰ نفر از زوجین مراجعه کننده به کلینیک تارا که به روش نمونه گیری در دسترس به صورت تصادفی در دو گروه (یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل) ۲۵ زوج گمارده شدند. گروه های آزمایش مداخله زوج درمانی هیجان مدار ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای دریافت کردند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. بعد از گذشت دو ماه نیز مرحله پیگیری انجام شد. در این پژوهش از پرسشنامه تحمل آشفتگی گاهر و سیمونز (۲۰۰۵)، تنظیم هیجان گروس و جان و پرسشنامه افسردگی بک (۱۹۶۷) استفاده شد. داده ها با روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که مداخله هیجان مدار با تمرکز بر شناسایی بیان و پردازش هیجان های زیربنایی توانسته است ظرفیت افراد را برای مقابله با هیجان های منفی و شرایط استرس زا افزایش دهد. یافته های این پژوهش با نتایج پژوهش زعیمی و همکاران (۱۴۰۲) همسو است. آنان دریافتند که درمان هیجان مدار موجب افزایش تحمل آشفتگی در زوجین ناسازگار می شود. همچنین نتایج حاضر با پژوهش فتحی و همکاران (۱۴۰۲) همخوانی دارد که نشان دادند زوج درمانی هیجان مدار در کاهش افسردگی و بهبود وضعیت روانشناختی زوجین موثر است. این همسویی نشان می دهد که مداخلات هیجان مدار می توانند نقش مهمی در ارتقای سلامت روان زوجین داشته باشند. در تبیین این یافته می توان بیان کرد که درمان هیجان مدار بر پایه نظریه دلبستگی شکل گرفته و تلاش می کند الگوهای تعاملی ناکارآمد میان زوجین را اصلاح نماید.

کلیدواژه ها:

درمان هیجان مدار ، زوج درمانی ، تحمل آشفتگی ، تنظیم هیجان ، زوجین افسرده