پیش بینی تصویر بدنی براساس سبک دلبستگی و نقش میانجیگری کمال گرایی در متقاضیان ۲۰ تا ۳۰ سال خدمات زیبایی در شهر تهران

هدف پژوهش حاضر پیش بینی تصویر بدنی بر اساس سبک های دلبستگی با نقش میانجی گری کمال گرایی در متقاضیان ۲۰ تا ۳۰ سال خدمات زیبایی در شهر تهران بود. روش پژوهش توصیفی همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مراجعه کننده به خدمات زیبایی در بازه سنی ۲۰ تا ۳۰ سال در شهر تهران بود که به شش کلینیک تخصصی زیبایی در منطقه ۴ تهران مراجعه کرده بودند از بین آنها ۲۱۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند برای گردآوری دادهها از پرسشنامه های تصویر بدنی لیتلتون و همکاران (۲۰۰۵)، سبک دلبستگی کولینز و رید (۱۹۹۰) و کمالگرایی هیل و همکاران (۲۰۰۴) استفاده شد. تحلیل دادهها با روشهای همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر با نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام گرفت. یافته ها نشان داد که مدل مفهومی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است (RMSEA=۰.۰۶۲، CFI=۰.۹۷۴، GFI=۰.۹۳۵) کمال گرایی قوی ترین پیش بینی کننده مستقیم تصویر بدنی بود (P<۰.۰۰۱=۰.۵۴). اضطراب دلبستگی قوی ترین پیش بینی کننده کمال گرایی (P=۰.۰۸) و تصویر بدنی (اثر کل ۰.۵۰) بود. دلبستگی ایمن، نزدیکی و وابستگی هم به صورت مستقیم و هم از طریق کاهش کمال گرایی به بهبود تصویر بدنی پیش بینی کرد. همچنین کمال گرایی نقش میانجیگری جزئی در رابطه بین سبک دلبستگی و تصویر بدنی ایفا کرد. مدل نهایی توانست ۵۵.۶ درصد از واریانس تصویر بدنی را تبیین کند. نتیجه گیری می شود که سبک های دلبستگی با میانجیگری کمال گرایی می توانند تصویر بدنی را در متقاضیان خدمات زیبایی پیش بینی کنند.

کلیدواژه ها:

تصویر بدنی ، سبک دلبستگی ، کمال گرایی