اثر بخشی ذهن آگاهی مبتنی بر شناخت درمانی بر درماندگی روان شناختی و عملکرد حافظه بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی یک مطالعه نیمه آزمایشی

مقدمه و هدف: اسکیزوفرنی یکی از اختلالات شدید روان پزشکی است که علاوه بر علائم بالینی می تواند با درماندگی روان شناختی و اختلال در عملکردهای شناختی از جمله حافظه همراه باشد. با وجود نقش درمان های دارویی در کنترل برخی علائم، مشکلات روان شناختی و شناختی بسیاری از بیماران همچنان باقی می ماند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی ذهن آگاهی مبتنی بر شناخت درمانی بر درماندگی روان شناختی و عملکرد حافظه بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مراجعه کننده به مراکز روان شناسی و درمانی شهر اهواز بود. تعداد ۴۰ نفر با نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل و آزمون حافظه وکسلر (۲۱-DASS) هر گروه ۲۰ نفر جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه تحت مداخله ذهن آگاهی مبتنی بر شناخت درمانی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد اثر مداخله بر مجموعه متغیرهای استرس، اضطراب و افسردگی معنادار بود (P<۰/۰۰۱، Pillai's Trace=۰/۸۲۸). در گروه آزمایش میانگین استرس از ۱۶/۲۳۱ به ۱۲/۷۵، اضطراب از ۱۷/۲۶۷ به ۱۲/۶۵ و افسردگی از ۱۶/۶۳۷ به ۱۲/۸۵ کاهش یافت. همچنین میانگین عملکرد کلی حافظه از ۶۴/۳۰ به ۷۸/۵۵ افزایش یافت. نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان می دهد ذهن آگاهی مبتنی بر شناخت درمانی می تواند موجب کاهش درماندگی روان شناختی و بهبود عملکرد حافظه بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی شود. بنابراین استفاده از این مداخله به عنوان یک روش مکمل در کنار درمان های رایج می تواند در برنامه های روان شناختی و توان بخشی شناختی این بیماران مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، شناخت درمانی ، درماندگی روانشناختی ، عملکرد حافظه ، اسکیزوفرنی