تحلیل فقهی حقوقی عدم توارث زوجین در نکاح موقت و راهکارهای جبران آن

در فقه و حقوق این مقاله به تحلیل فقهی حقوقی عدم توارث زوجین در نکاح موقت و راه های جبران آن پرداخته است. هدف اصلی پژوهش بررسی و تبیین ابعاد مختلف سهم قانونی زوجین از ارث و حقوق مالی زوج و زوجه در ازدواج موقت و روش های فقهی و حقوقی جبران محرومیت آنها از توارث یکدیگر در این نوع عقد نکاح حقوق ایران است. نکاح به دو دسته دائم و موقت تقسیم می شود هرچند که اکثر مقررات و احکام این دو نکاح مشترک است اما بعضی از احکام و اهدافشان با هم متفاوت می باشد. ارث در قانون ایران ویژه نکاح دائم است و در نکاح موقت زوج و زوجه از همدیگر ارث نمی برند. مبانی فقهی و قانونی عدم ارث بری زوج و زوجه در نکاح موقت بر اساس قواعد آمره قانون مدنی (مانند ماده ۹۴۰) و روایات فقهی و شناسایی روش های جایگزین برای حمایت های مالی از طرفین به ویژه زوجه است. روش تحقیق تحلیلی توصیفی و مبتنی بر منابع کتابخانه ای شامل متون فقهی، قوانین مدنی، آرای قضایی و منابع مرتبط بوده است. نتایج حاکی از آن است که شرط توارث در عقد موقت باطل تلقی می شود، اما ابزارهایی همچون وصیت تملیکی تا سقف یک سوم، اموال هبه، در زمان حیات، مهریه، نفقه مشروط و شرط مالی ضمن عقد امکان جبران این محدودیت را فراهم می کنند همچنین فرزندان حاصل از این نکاح از حقوق کامل ارث برخوردارند. در نهایت پژوهش بر لزوم آموزش زوجین و انجام اصلاحات قانونی جزئی برای تقویت حمایت مالی در ازدواج موقت تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

نکاح موقت ، ارث زوجین ، حقوق مالی زوجین ، جبران محرومیت ارثی ، قانون مدنی ایران