طراحی مدلی مفهومی و فرآیندی برای بازسازی معنا پس از بحران (DMRM) مدلی برآمده از مرور یکپارچه ساز ادبیات همراه با پروتکل پیشنهادی فراترکیب برای اعتبار سنجی آنی

زمینه ادبیات معنا پس از بحران درباره اجزای سازنده ی معنا بسیار می داند اما درباره ی این که این اجزا در طول زمان چگونه با هم کار می کنند بسیار کمتر به بیان، دیگر ما تشریحی دقیق از بازسازی معنا در اختیار داریم اما فاقد فیزیولوژی آنیم. سنت های پژوهشی گوناگون معناسازی شناختی، بازسازی روایتی معنای وجودی و رشد پس از سانحه هر یک بخشی از این گسست و ترمیم را توصیف کرده اند اما موازی و جدا از هم رشد کرده اند و هیچ چارچوبی آنها را در یک فرایند واحد، از شوک وجودی تا شکوفایی بلندمدت یکپارچه نکرده است. هدف و روش این پژوهش از راه مرور یکپارچه ساز نظام مند ادبیات نظری و تجربی و همراه با نظریه پردازی، مدلی مفهومی برای بازسازی معنا ارائه می دهد. مشارکت مقاله نظری است، هیچ داده ی اولیه ای گردآوری و هیچ فراترکیبی اجرا نشده است. تحلیل، کیفی و تفسیری است و برای اعتبارسنجی تجربی آتی مدل، پروتکلی مبتنی بر ۲۰۲۰ PRISMA و فراترکیب کیفی پیشنهاد می شود. یافته ها مدل مفهومی پیشنهادی (DMRM) که از ترکیب نظری ادبیات برآمده است شش حالت را مشخص می کند: شوک وجودی، گسست معنا، جست وجوی معنا، بازسازی معنا، بازسازی هویت و برون داد دوگانه ی رشد یا معنای هم زیست با رنج. هر حالت با چهار سطح سازوکار شناختی، وجودی، روایتی، انگیزشی، رفتاری و اجتماعی فرهنگی تعریف می شود. مدل با حلقه های بازخورد و با نوسان میان جست وجو و بازسازی پویا می شود. دو حالت متوقف را نام می برد (خلا وجودی و بازسازی کاذب)، و نظام های معنایی فرهنگی را تعدیل گرهای صریح یک معماری جهان شمول در نظر می گیرد. ستون فقرات لوگوتراپی مدل برون داد را به جای رشد در معنا می نشاند و پاسخی اصولی به مناقشه ی اعتبار رشد می دهد. مشارکت مدل DMRM نخستین کوشش نظام مند برای نوشتن آن فیزیولوژی گم شده است: تبدیل فهرستی از اجزای ایستا به فرایندی زنده، بازخوردی و ابطال پذیر. مدل در همین مسیر پاسخی اصولی به یکی از سرسخت ترین مناقشات حوزه یعنی اعتبار رشد پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

بازسازی معنا ، لوگوتراپی ، روانشناسی وجودی ، رشد پس از سانحه ، مدل مفهومی