تاثیر پیشگیری اجتماعی رشدمدار بر کاهش و کنترل جرایم منافی عفت تحلیل جرم شناختی و راهکارهای سیاست جنایی غیر کیفری

جرایم منافی عفت به عنوان یکی از آسیب های حساس اجتماعی و حقوقی سلامتی اخلاقی و امنیت فردی و روانی جامعه را تهدید می کنند. مواجهه صرفا کیفری و سرکوبگرانه با این دسته از رفتارها به تنهایی نتوانسته است نرخ ارتکاب آنها را به میزان مطلوب کاهش دهد؛ از این رو جرم شناسی مدرن بر پیشگیری اجتماعی رشدمدار به عنوان راهبردی پیشگیرانه اولیه و بنیادین تاکید می ورزد. این پژوهش با هدف بررسی نقش و تاثیر تدابیر پیشگیری اجتماعی رشدمدار بر فرایند تکوین شخصیت افراد و مهار عوامل خطرساز مرتبط با جرایم منافی عفت انجام شده است. روش تحقیق در این مقاله توصیفی-تحلیلی بوده و گردآوری اطلاعات به شیوه اسنادی و کتابخانه ای صورت گرفته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که اعمال مداخلات رشدمدار در سه کانون اصلی «خانواده» (از طریق اصلاح سبک های فرزندپروری و تقویت تعاملات عاطفی)، «مدرسه» (از راه آموزش های خودکنترلی، سواد رسانی و تربیت اخلاق مدار) و گروه همسالان (با ارتقای مهارت های زندگی و هوش هیجانی)، با تقویت عوامل حمایتی و خنثی سازی بسترهای انحراف در دوران رشد نقش تعیین کننده ای در صیانت از عفت عمومی و پیشگیری پایدار از این جرایم ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

پیشگیری ، اجتماعی ، پیشگیری رشد مداری ، جرایم منافی عفت ، سیاست جنایی غیر کیفری ، عوامل خطر ساز