واکاوی روش مونته سوری و جایگاه آن در آموزش ریاضی

هدف این مقاله بررسی روش تدریس مونته سوری بر استقلال یادگیری و پایستگی دانش آموزان در درس ریاضی است. این پژوهش با مرور مبانی نظری، پیشینه های پژوهشی و شواهد تجربی موجود در حوزه های روانشناسی، شناختی، علوم تربیتی و آموزش ریاضی به تحلیل اصول بنیادین روش مونته سوری و تاثیر آن بر مولفه های استقلال یادگیری و پایستگی دانش پرداخته است. یافته های نظری نشان می دهد که روش مونته سوری با تکیه بر اصولی مانند یادگیری خودراهبر، گذر تدریجی از عینی به انتزاعی، نقش تسهیل گری معلم و محیط سازمان یافته، می تواند به طور معناداری به پرورش استقلال یادگیری و پایستگی دانش ریاضی در دانش آموزان کمک کند. در این روش دانش آموز با انتخاب آزادانه فعالیت ها، امکان تکرار و کار با مواد خوداصلاح گر را دارد و به تدریج مهارت های خودتنظیمی و مسئولیت پذیری را در قبال یادگیری خود پرورش می دهد. همچنین، استفاده از مواد حسی مانند میله های عددی، مهره های طلایی و جعبه های دوک به دانش آموزان امکان می دهد تا مفاهیم انتزاعی ریاضی را به صورت عینی و ملموس تجربه کنند و این امر به درک عمیق تر و ماندگارتر مفاهیم منجر می شود. با وجود چالش هایی مانند نیاز به آموزش تخصصی معلمان و هزینه های بالای تهیه مواد آموزشی، پژوهش های داخلی و خارجی نشان داده اند که روش مونته سوری می تواند به عنوان الگویی موثر در آموزش ریاضی و پرورش یادگیرندگان مستقل و توانمند عمل کند. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت توانمندسازی معلمان، بومی سازی مواد آموزشی و انجام پژوهش های تجربی بیشتر در بافت آموزشی ایران تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس مونته سوری ، استقلال یادگیری ، پایستگی دانش ، آموزش ریاضی