مدرسه ی همدل؛ راهکاری برای کاهش خشم نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدرسه به عنوان یک مدرسه «همدل» در کاهش خشم و پرخاشگری نوجوانان انجام شده است. این پژوهش به روش مروری و با استفاده از تحلیل یافته های پژوهش های معتبر داخلی و خارجی در حوزه ی نقش مدرسه در بازپروری هیجانی نوجوانان تدوین گردیده است. یافته ها نشان داد که مدارس با اتخاذ رویکردهای حمایتگرانه و همدلانه از طریق سه عامل کلیدی شامل تبدیل فضای کلاس به محیطی امن برای تخلیه ی هیجانی، به کارگیری تکنیک همدلی فعال و آینه سازی توسط مربیان، و ارزیابی و بهبود امنیت عاطفی مدرسه می توانند به طور معناداری خشم و پرخاشگری دانش آموزان را کاهش دهند. همچنین، برنامه های مداخله ای مدرسه محور مانند ریشه های همدلی، آموزش مهارت های زندگی و برنامه های پیشگیرانه ی ساختاریافته با کاهش چشمگیر پرخاشگری و بهبود فضای مدرسه همراه بوده اند. در مجموع، نتایج نشان می دهد که کیفیت روابط معلم-دانش آموز و گوش دادن فعال توسط مربیان از مهمترین مولفه های تاثیرگذار بر کاهش خشم و پرخاشگری هستند. نتیجه گیری نهایی حاکی از آن است که تبدیل مدرسه به یک مدرسه ی «همدل» نیازمند رویکردی جامع است که در آن تمامی عوامل انسانی (مدیران، معلمان، مشاوران و دانش آموزان) در ایجاد فضایی امن و حمایتگر مشارکت داشته باشند و برنامه های پیشگیرانه به جای واکنش های تنبیهی بر توانمندسازی هیجانی متمرکز شوند. بر این اساس پیشنهاد می شود که توانمندسازی مربیان، طراحی برنامه های مداخله ای مدرسه محور، ارزیابی دوره ای امنیت عاطفی مدارس و مشارکت والدین در برنامه های کاهش خشم، به عنوان راهکارهای عملی در دستور کار مدارس قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، همدل ، خشم ، نوجوانان ، پرخاشگری ، همدلی ، فعال ، امنیت عاطفی ، مداخلات مدرسه محور