رابطه بین بازخورد توصیفی معلم و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین بازخورد توصیفی معلم و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی و با رویکرد مروری تحلیلی و مبتنی بر واکاوی نظریه شناختی - اجتماعی بندورا و پژوهش های انجام شده در این حوزه صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که بازخورد توصیفی به عنوان مصداق «ترغیب کلامی»، یکی از چهار منبع اصلی خودکارآمدی از طریق مکانیسم های تقویت تجارب عملکردی موفق، ارائه اطلاعات دقیق درباره ی نقاط قوت و ضعف و کاهش اضطراب، ارزیابی تاثیر مثبت و معناداری بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دارد و بازخوردهای فرآیند محور که بر تلاش و راهبردهای یادگیری تاکید دارند، در مقایسه با بازخوردهای توانایی محور اثر بخشی بیشتری بر باورهای خودکارآمدی نشان داده اند. با این حال، اجرای موثر بازخورد توصیفی در نظام آموزشی ایران با چالش هایی مانند کمبود دانش و مهارت معلمان، تراکم بالای کلاس ها و نبود سازگاری با نظام نمره محور در سطوح بالاتر مواجه است؛ بنابراین توانمندسازی معلمان در زمینه ی اصول و روش های ارائه بازخورد، توصیفی به ویژه با تاکید بر بازخورد فرآیند محور و مبتنی بر تلاش می تواند به عنوان راهبردی موثر برای تقویت خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی و بهبود کیفیت یادگیری آنان عمل کند.

کلیدواژه ها:

بازخورد ، توصیفی ، خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان ، ابتدایی ، ارزشیابی کیفی توصیفی