مطالعه رابطه هوش هیجانی و الگوهای ارتباطی در زنان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه هوش هیجانی با الگوهای ارتباطی در زنان بود. روش پژوهش برحسب هدف، کاربردی و برحسب روش گردآوری داده ها توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل تعدادی از زنان مراجعه کننده به خانه های سلامت منطقه ۳ شهر تهران در زمستان ۱۴۰۳ و بهار سال ۱۴۰۴ بود که ۱۵۲ زن با شیوه نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه الگوهای ارتباطی خانواده کوئرنر و فیتزپاتریک (۲۰۰۲) و پرسشنامه هوش هیجانی برادبری و گریوز (۲۰۰۴) استفاده شد. روایی پرسشنامه با استفاده از روایی محتوایی و همچنین پایایی از طریق ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد که نتایج بیانگر روا و پایا بودن پرسشنامه ها بود. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق آمار توصیفی و استنباطی (آزمون همبستگی پیرسون) با استفاده از نرم افزار SPSS-V۲۳ انجام گرفت. یافته ها نشان داد بین هوش هیجانی با الگوهای ارتباطی زنان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. به طور کلی می توان نتیجه گرفت که زنان در ارتباط و تعامل سازنده از هوش هیجانی خود استفاده زیادی بر اساس راهبردهای مبتنی بر گفت وگو می کنند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، الگوهای ارتباطی ، سلامت زنان