بررسی میزان وابستگی به بازیهای ویدئویی بر پرخاشگری نوجوانان

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی میزان وابستگی به بازیهای ویدئویی و نقش آن در پیش بینی پرخاشگری نوجوانان شهر کاشمر در سال ۱۴۰۵ است. با توجه به گسترش روزافزون دنیای دیجیتال شناخت پیامدهای روان شناختی این بازی ها بر تعاملات رفتاری نسل نوجوان ضرورتی اجتناب ناپذیر یافته است. روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان دختر و پسر (رده سنی ۱۳ تا ۱۸ سال) شهر کاشمر در سال ۱۴۰۵ می باشد. نمونه ای به حجم ۳۸۰ نفر بر اساس فرمول کوکران و به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اعتیاد به بازی های ویدئویی و پرسشنامه پرخاشگری اهواز (AAI) یا پرسشنامه باس و پری بود. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه انجام گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که بین وابستگی به بازی های ویدئویی و سطوح مختلف پرخاشگری فیزیکی، کلامی و خشم رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. یافته های رگرسیون حاکی از آن بود که متغیر وابستگی به بازی های ویدئویی می تواند حدود ۳۵ درصد از واریانس رفتارهای پرخاشگرانه را در نوجوانان پیش بینی کند. همچنین بین نوجوانانی که زمان بیشتری را صرف بازی های با محتوای خشونت آمیز می کردند نسبت به سایرین نمرات پرخاشگری بالاتری مشاهده شد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج، وابستگی مفرط به فضای بازی های ویدئویی یکی از عوامل مخاطره آمیز در بروز رفتارهای پرخاشگرانه نوجوانان محسوب می شود؛ لذا پیشنهاد می گردد نهادهای آموزشی و خانواده های شهر کاشمر با تدوین برنامه های غنی سازی اوقات فراغت و آموزش سواد رسانه ای نظارت هوشمندانه تری بر الگوی مصرف دیجیتال این گروه سنی داشته باشند تا از پیامدهای آسیب شناختی آن پیشگیری شود.

کلیدواژه ها:

وابستگی به بازیهای ویدئویی ، پرخاشگری ، نوجوانان ، سلامت روان ، کاشمر