پیش بینی اختلالات رفتاری کودکان اتیسم بر اساس تحمل آشفتگی و تنش والدگری مادران دارای فرزند اوتیسم

پژوهش حاضر با پیش بینی اختلالات رفتاری کودکان اتیسم بر اساس تحمل آشفتگی و تنش والدگری مادران دارای فرزند اوتیسم بود. این پژوهش به روش توصیفی همبستگی از نوع رگرسیون بود. جامعه آماری شامل کلیه مادران کودکان اتیسم تحت پوشش انجمن اتیسم در شهر اهواز در سال ۱۴۰۲ - ۱۴۰۳ بود. از میان این جامعه، ۱۱۵ نفر به صورت نمونه گیری در دسترس نمونه گیری شدند و به پرسشنامه های تحمل آشفتگی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) و تنش والدگری اییدین (۱۹۹۲) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد نتایج نشان داد بین تحمل آشفتگی مادران و اختلالات رفتاری کودکان رابطه منفی و معنادار بین تنش والدگری مادران با اختلالات رفتاری کودکان رابطه مثبت و معنادار وجود داشت (p<۰/۰۱). بین تحمل آشفتگی و تنش والدگری مادران با اختلالات رفتاری کودکان اتیسم رابطه چندگانه وجود داشت (p=۰/۰۱). بر اساس یافته های این پژوهش طراحی و اجرای برنامه های آموزشی برای بهبود و تقویت تحمل آشفتگی در مادران می تواند به کاهش اختلالات رفتاری کودکان اتیسم بیانجامد. همچنین ارائه خدمات مشاوره ای جهت کاهش تنش والدگری و آموزش راهبردهای مدیریت استرس به مادران می تواند در بهبود سلامت روانی خانواده و کاهش مشکلات رفتاری این کودکان موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

اختلالات رفتاری کودکان اتیسم ، تحمل آشفتگی ، تنش والدگری مادران