نقش مواجهه ی مداوم با هوش مصنوعی در تغییر سبک های توجه و تمرکز در بزرگسالان جوان

گسترش سریع فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در زندگی روزمره، انسان به ویژه در میان بزرگسالان جوان موجب شکل گیری الگوهای جدید تعامل شناختی با اطلاعات شده است. ابزارهایی نظیر دستیارهای هوشمند، موتورهای توصیه گر، سامانه های یادگیری هوشمند و مدل های زبانی مولد به طور فزاینده ای در فعالیت های شناختی کاربران نقش ایفا می کنند. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش مواجهه ی مداوم با سامانه های هوش مصنوعی در تغییر سبک های توجه و تمرکز در بزرگسالان جوان است. این مطالعه با رویکرد تحلیلی مروری و بر اساس ادبیات پژوهشی جدید در حوزه تعامل انسان و هوش مصنوعی، شناخت دیجیتال و روانشناسی توجه انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد تعامل مستمر با سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند به تغییر هایی در ساختار توجه از جمله افزایش سوئیچ توجه، کاهش توجه پایدار، افزایش وابستگی شناختی به سیستم های هوشمند و در عین حال کاهش بار شناختی در برخی فعالیت های شناختی منجر شود. همچنین نتایج مطالعات جدید نشان می دهد که تعامل هدفمند با فناوری های هوشمند می تواند در شرایط خاص موجب افزایش کارایی شناختی و تسهیل پردازش اطلاعات شود. بر اساس نتایج این پژوهش، اثرات شناختی هوش مصنوعی نه تنها به میزان استفاده بلکه به نوع تعامل، سطح سواد دیجیتال و توانایی خودتنظیمی شناختی کاربران وابسته است. این پژوهش با ارائه ی یک چارچوب مفهومی مسیرهایی برای پژوهش های تجربی آینده در زمینه ی تاثیر هوش مصنوعی بر توجه و تمرکز پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، توجه ، تمرکز ، شناخت دیجیتال ، تعامل انسان و ماشین ، بزرگسالان جوان