مقایسه اجتناب تجربهای تحمل ابهام و حافظه فعال در دانشجویان با نگرانی بالا و دانشجویان عادی

هدف از پژوهش حاضر مقایسه اجتناب، تجربهای تحمل ابهام و حافظه فعال در دانشجویان با نگرانی بالا و دانشجویان عادی بود. روش پژوهش علی مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه کردستان در بازه سنی ۱۸ تا ۳۵ سال در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از میان آنها تعداد ۱۶۰ نفر (۸۰ دانشجو با نگرانی بالا و ۸۰ نفر عادی) از طریق نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا (PSWQ، ۱۹۹۰)، مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی IUS (۱۹۹۴)، پرسشنامه پذیرش و عمل (AAQ، ۲۰۱۱) و آزمون حافظه کاری بود. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین دانشجویان با نگرانی بالا و دانشجویان عادی از لحاظ اجتناب، تجربهای تحمل ابهام و حافظه فعال تفاوت معناداری وجود داشت و دانشجویان با نگرانی بالا در مقایسه با دانشجویان عادی میزان اجتناب تجربهای بالاتر و تحمل ابهام و عملکرد حافظه کاری پایینتری داشتند. این نتایج بر اهمیت توجه به اجتناب تجربهای، تحمل ابهام و حافظه فعال در ارزشیابی و طراحی مداخلات مربوط به دانشجویان با نگرانی بالا تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اجتناب تجربهای ، تحمل ابهام ، حافظه فعال ، نگرانی