پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس حل تعارض با میانجیگری مهارت های ارتباطی در زنان و مردان شاغل

پرداختن به مسائل مربوط به رضایت در زندگی زناشویی و عوامل مرتبط با آنها می تواند از مشکلات زناشویی جلوگیری یا آنها را حل کند. از این رو پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس حل تعارض با میانجیگری مهارت های ارتباطی در زنان و مردان شاغل انجام شده است. پژوهش حاضر یک پژوهش کمی از نوع توصیفی همبستگی است و به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره در شهر کرج در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ به تعداد ۱,۰۰۰,۰۰۰ نفر می باشد که مطابق جدول کرجسی مورگان تعداد ۳۸۴ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند و نمونه گیری بر اساس نمونه گیری تصادفی خوشه ای انجام شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد مقیاس انریچ (۲۰۰۳)، پرسشنامه رحیم (تعدیل شده ۲۰۱۹)، و پرسشنامه کوئین دام (۲۰۰۴) (CSTR) استفاده شد. روایی پرسشنامه ها توسط اساتید خبره و پایایی آن با استفاده از پژوهش های پیشین و نیز ضریب آلفای کرونباخ ۰.۸۹۳ مورد تایید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS۲۶ و LIZREL۸ استفاده شده است. نتایج نشان داد که میانگین مهارت های ارتباطی در بین پاسخگویان برابر با ۳.۵۳۲۲ و در سطح متوسط، میانگین سبک های حل تعارض در بین پاسخگویان برابر با ۳.۳۲۴۹ و در سطح متوسط و میانگین رضایت زناشویی برابر با ۳.۳۳۸۵ و در سطح متوسط بوده است. مطابق یافته ها با ضریب همبستگی ۰.۳۱۴ و معناداری ۰.۰۰۰، بین مهارت حل تعارض و رضایت زناشویی؛ با ضریب همبستگی ۰.۳۱۸ و معناداری ... بین مهارت حل تعارض و مهارت های ارتباطی و با ضریب همبستگی ۰.۶۷۲ و معناداری ... بین مهارت های ارتباطی و رضایت زناشویی در بین زوجین وجود دارد. در مدل تاثیر مهارت حل تعارض بر رضایت زناشویی با نقش میانجی مهارت های ارتباطی؛ مجموع اثر متغیر مستقل مهارت حل تعارض بر رضایت زناشویی زوجین ۰.۴۰۵۱ بوده که از این میزان ۰.۲۲۰۲ اثر مستقیم مهارت حل تعارض بر رضایت زناشویی زوجین بوده و اثر غیرمستقیم (میانجی) مهارت های ارتباطی در رابطه مهارت حل تعارض بر رضایت زناشویی زوجین ۰.۲۱۰۰ بوده است.

کلیدواژه ها:

رضایت زناشویی ، حل تعارض ، مهارت های ارتباطی