تبیین پدیدارشناختی کاهش پرسشگری در بلوغ و بزرگسالی از حیرت کودکانه تا فشار هم رنگی و پارادوکس رشد

این مقاله با رویکردی پدیدارشناسانه و ترکیبی از یافته های میدانی (مصاحبه) و نظریات روانشناختی و فلسفی، به بررسی پدیده ی کاهش پرسشگری در دوران بلوغ و بزرگسالی می پردازد. با دیدگاه های مختلف از کودکان تا بزرگسالان، نشان داده می شود که فرآیند گذار از پرسش های بیرون گرا به پرسش های درون گرا تحت تاثیر عواملی چون ترس از طرد شدن اجتماعی، فشار هم رنگی و جایگزینی جستجوی سریع در موتورهای جستجو گوگل به جای مواجهه با ابهام قرار دارد. مقاله با بهره گیری از مفاهیم حیرت در نگاه نوسبام، ساخت گرایی ژان پیاژه و تنش شناختی فستینگر، استدلال می کند که برای حفظ پویایی، ذهن باید میان حفظ حیرت کودکانه زیستن و نگاه تازه و پیرانه اندیشیدن (استفاده از ابزار عقل و منطق) نوعی پارادوکس سازنده برقرار کند. در نهایت مقاله بر ضرورت اخلاق پرسشگری تاکید ورزیده و پیشنهاد می دهد که هدف از پرسش نباید چالش با حقیقت بلکه باید تکمیل معرفت و دستیابی به دیدگاهی وسیع تر باشد.

کلیدواژه ها:

پرسشگری ، حیرت کودکانه ، زیستن پیرانه اندیشیدن ، فستینگر ، نوسبام ، اخلاق معرفت ، پارادوکس رشد