بررسی نقش میانجی دشواری در تنظیم هیجان در رابطه بین تحمل پریشانی و رضایت شغلی آموزگاران مدارس استثنایی

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی دشواری در تنظیم هیجان در رابطه بین تحمل پریشانی و رضایت شغلی آموزگاران مدارس استثنایی بود.روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری آن تمامی معلمان مدارس استثنایی استان اردبیل و شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۳- ۱۴۰۲ بود که از بین آن ها ۲۲۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند؛ سپس به پرسش نامه های تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵)، دشواری های تنظیم هیجانی گراتز و روئمر (۲۰۰۴) و رضایت شغلی مینه سوتا ویس و همکاران (۱۹۶۷) پاسخ دادند. تحلیل داده ها به کمک نرم افزار SPSS نسخه ۲۴، Amose نسخه ۲۰ و با آزمون معادلات ساختاری انجام شد.یافته ها: نتایج نشان که مدل ساختاری پژوهش از برازش مناسب برخوردار است. تحمل پریشانی با رضایت شغلی ارتباط مثبت و معناداری دارد و دشواری در تنظیم هیجان با رضایت شغلی ارتباط منفی و معناداری دارد. تحمل پریشانی، به صورت مستقیم و غیر مستقیم از طریق دشواری در تنظیم هیجان بر رضایت شغلی آموزگاران مدارس استثنایی موثر است (۰۱/۰P<).نتیجه گیری: ارتقاء هرچه بیشتر رضایت شغلی آموزگاران مدارس استثنایی و برگزاری دوره های مبتنی بر آموزش افزایش آگاهی و کسب مهارت های تنظیم هیجانی و تحمل پریشانی جهت ارتقاء رضایت شغلی آموزگاران مدارس استثنایی مفید به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

تحمل پریشانی ، رضایت شغلی ، دشواری در تنظیم هیجان ، آموزگاران