ارزیابی تحمل ارقام تجاری سویا به سفیدبالک پنبه، (Gennadius) Bemisia tabaci در شرایط مزرعه ای

شبه قارچ Phytophthora nicotianae با ایجاد بیماری ساق سیاه توتون، یکی از عوامل مهم بیماری­زا در توتون می­باشد. استفاده از منابع ژنتیکی مقاومت و تولید ارقام مقاوم، موثرترین روش کنترل این بیماری می­باشد. به منظور تعیین مقاومت ژنوتیپ­ها به این بیماری، ۲۶ ژنوتیپ توتون، شامل ۱۶ هیبرید F۱، ۸ والد و دو رقم شاهد (K۳۲۶, K۳۴۶) با سه تکرار، در شرایط گلخانه و مزرعه ارزیابی شدند. مایه­زنی بوته­ ها، با قراردادن دیسک­های قارچ عامل بیماری در محل طوقه برخی از گیاهان به طور تصادفی از هر تکرار انجام شد. صفات مورد بررسی در شرایط گلخانه شامل شدت بیماری، دوره کمون و در شرایط مزرعه صفات درصد آلودگی، شاخص بیماری و سطح زیر منحنی پیشرفت بیماری بود. از تجزیه خوشه­ای به روش Ward برای گروه­بندی ارقام استفاده گردید. تجزیه واریانس داده­ها، نشان دهنده وجود اختلاف معنی­دار آماری در سطح یک درصد بین ژنوتیپ­ها در گلخانه و مزرعه بود. ژنوتیپ­های شماره ۱۸ (Coker ۳۷۱G) و ۸ (Coker ۳۷۱ G × Coker ۳۴۷)، با کمترین میزان شاخص ارزیابی بیماری، به عنوان مقاوم ترین رقم در گلخانه و مزرعه انتخاب شد. بر اساس دندروگرام تجزیه خوشه­ای، ارقام در گلخانه به سه گروه مقاوم، نیمه مقاوم، حساس و در مزرعه به چهار گروه مقاوم، نیمه مقاوم، نیمه حساس، حساس طبقه­بندی شدند.

کلیدواژه ها:

آلودگی ، بیماری ساق سیاه ، توتون ، تجزیه خوشه ای مایه زنی