شناسایی و تدوین الگوهای خشونت اجتماعی علیه کودکان و نوجوانان: بر اساس مدل ساندلوسکی و باروسو

این پژوهش با هدف شناسایی و تدوین الگوهای خشونت اجتماعی علیه کودکان و نوجوانان در ایران انجام شد. برای دستیابی به درکی عمیق و چندبعدی از این پدیده، از روش فراترکیب کیفی بر اساس مدل ساندروسکی و باروسو (۲۰۰۷) استفاده گردید. در این راستا، با انجام یک جستجوی نظام مند و اعمال ملاک های ورود و خروج، ۲۹ مطالعه تجربی منتشرشده در بازه زمانی ۱۳۸۱ تا ۱۴۰۲ انتخاب و مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که چهار عامل اجتماعی (بی سازمانی خانوادگی، همنشینی افتراقی، ضعف سرمایه اجتماعی، ناکامی اجتماعی، کنترل اجتماعی، سابقه رفتار پرخطر، جامعه پذیری خشونت)؛ فرهنگی (ضعف باورهای دینی، فضای آموزشی کژکارکرد، استفاده از رسانه های جمعی، سبک زندگی آسیب زا، سبک تربیتی خشن، سرمایه فرهنگی پایین)؛ روانی (ضعف سلامت روانی، تاب آوری پایین، بحران هویت، خشونت طلبی، پذیرش هویت منحرفانه) و اقتصادی (بحران اقتصادی، مشکلات مالی، فشار کاری و تبعیض و نابرابری اقتصادی) در عادی شدن و افزایش خشونت اجتماعی علیه کودکان و نوجوانان موثر بوده است.

کلیدواژه ها:

خشونت اجتماعی ، رسانه های جمعی ، سرمایه اجتماعی ، سبک تربیتی خشن