فرسودگی شغلی و کیفیت حسابرسی: نقش میانجی رفتارهای ناکارآمد حسابرسی و تعدیل گری حمایت سازمانی ادراک شده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فرسودگی شغلی بر کیفیت حسابرسی با نقش میانجی رفتارهای ناکارآمد حسابرسی و نقش تعدیلگر حمایت سازمانی ادراک شده انجام شد. مسئله اصلی آن است که فرسودگی شغلی می تواند از طریق رفتارهای ناکارآمد کیفیت حسابرسی را کاهش دهد و حمایت سازمانی ممکن است این فرآیند را مهار کند. این مطالعه از نوع توصیفی-پیمایشی و جامعه آماری شامل کلیه حسابرسان شاغل در موسسات عضو جامعه حسابداران رسمی ایران در سال ۱۴۰۳ بود. حجم نمونه ۳۸۴ نفر بر اساس فرمول کوکران و به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد. داده ها با چهار پرسشنامه استاندارد گردآوری و روایی و پایایی آنها تایید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) انجام شد. یافته ها نشان داد فرسودگی شغلی بر کیفیت حسابرسی تاثیر منفی مستقیم (۰.۳۲- = B) دارد و بر رفتارهای ناکارآمد تاثیر مثبت (۰.۵۳ = B) می گذارد. رفتارهای ناکارآمد نیز کیفیت حسابرسی را کاهش می دهند (۰.۴۸- = B). نقش میانجی رفتارهای ناکارآمد با نسبت میانجی (۰.۴۴۲) تایید شد. حمایت سازمانی ادراک شده هم رابطه فرسودگی و رفتارهای ناکارآمد (۰.۲۱ = B) و هم اثر غیرمستقیم فرسودگی بر کیفیت حسابرسی را تعدیل می کند به گونه ای که در سطح بالای حمایت سازمانی اثر غیرمستقیم غیرمعنادار می شود. بنابراین هر شش فرضیه پژوهش تایید شدند. موفقیت اصلی این مطالعه در تبیین زنجیره علی فرسودگی-رفتار ناکارآمد-کیفیت و نشان دادن ظرفیت حمایت سازمانی برای خنثی سازی پیامدهای منفی فرسودگی است.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، کیفیت حسابرسی ، رفتارهای ناکارآمد ، حسابرسی ، حمایت سازمانی ادراک شده ، میانجی تعدیل شده