ارزیابی بلوغ نوآوری بر پایه قابلیت های پویا نظام مند: مرور

با گسترش شتابان تحول دیجیتال بسیاری از سازمان ها با وجود انباشت منابع فناورانه در تحقق عملکرد نوآورانه پایدار با چالش های جدی مواجه هستند. این پژوهش با هدف یکپارچه سازی نظریه قابلیت های پویا و مدل های بلوغ جهت ارائه چارچوبی منسجم برای سنجش و هدایت مدیریت نوآوری سازمانی انجام شد. روش شناسی پژوهش بر مبنای مرور نظام مند ادبیات در پایگاه های داده علمی اسکوپوس، پاب مد و وب آو ساینس در بازه زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ استوار است. در این فرایند مقالات پژوهشی اصیل و دارای داوری همتا بر اساس معیارهای شمول و عدم شمول مشخص انتخاب و با استفاده از رویکرد تحلیل محتوای کیفی و کدگذاری نظام مند تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد که قابلیت نوآوری سازه ای چندبعدی شامل ابعادی نظیر استراتژی، فرهنگ مدیریت، فناوری و حکمرانی دیجیتال است که در مسیر تکاملی خود از سطوح موردی به سمت مراحل یکپارچه و بهینه حرکت می کند. تحلیل انتقادی متون بر نقش محوری مدیریت اکوسیستم و بازپیکربندی منابع به عنوان پیشران های اصلی ارتقای بلوغ در بستر نوآوری دیجیتال تاکید دارد. همچنین، نتایج حاکی از وجود شکاف میان مدل های توصیفی فعلی و نیازهای عملیاتی سازمان ها برای داشتن مسیر ارتقای مشخص است. نتیجه گیری نهایی دلالت بر آن دارد که سنجش بلوغ نباید صرفا یک ابزار تشخیصی باشد بلکه باید به عنوان یک نقشه راه استراتژیک برای شناسایی شکاف های قابلیتی و هدایت بازپیکربندی منابع عمل کند. این مطالعه با پیوند دادن استانداردهای نوین مدیریتی به قابلیت های پویا چارچوبی مفهومی برای دستیابی به مزیت رقابتی پایدار در محیط های متغیر فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مدیریت نوآوری ، مدل بلوغ ، قابلیت های پویا ، تحول دیجیتال ، سنجش سازمانی