مطالعه اثر عملکرد پایداری بر کیفیت گزارشگری مالی با نقش تعدیلی سهامداران نهادی

هدف: با توجه به اهمیت کیفیت گزارشگری مالی در افزایش شفافیت و اعتماد سرمایه گذاران این پژوهش به بررسی اثر عملکرد پایداری شرکت ها بر کیفیت گزارشگری مالی می پردازد. علاوه بر این نقش تعدیل کنندگی سهامداران نهادی در این رابطه مورد تحلیل قرار گرفته است. روش پژوهش این پژوهش از نوع کاربردی با رویکرد کمی است. داده ها از ۱۵۰ شرکت بورسی طی بازه زمانی ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۱ جمع آوری شده و آزمون فرضیه ها با استفاده از روش رگرسیون چندگانه در قالب مدل داده های تابلویی (پنل) دیتا انجام گرفته است. غربال گری سیستماتیک برای تعیین نمونه آماری به کار رفته است. یافته ها: نتایج نشان داد که عملکرد پایداری تاثیر منفی بر کیفیت گزارشگری مالی دارد این پدیده ممکن است ناشی از استفاده شرکت هایی با کیفیت گزارشگری مالی پایین از افشای اطلاعات پایداری به عنوان استراتژی مشروعیت بخشی باشد در مقابل سهامداران نهادی با اعمال نظارت و فشار، تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت گزارشگری مالی در تعامل با عملکرد پایداری ایفا می کنند. نتیجه گیری: با وجود تاثیر منفی عملکرد پایداری بر کیفیت گزارشگری مالی احتمالا به دلیل استراتژی های پوششی، حضور و نظارت سهامداران نهادی میتواند این رابطه را تعدیل کرده و به سمت بهبود کیفیت گزارشگری مالی سوق دهد. این یافته ها بر اهمیت نقش سهامداران نهادی در ارتقای شفافیت و مسئولیت پذیری شرکت ها تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

عملکرد ، پایداری ، کیفیت گزارشگری مالی ، سهامداران نهادی