تواناسازی کارکنان سازمانی؛ پدیده ای نو ظهور در کیفی سازی گزارشگری مالی

با توجه به نقش برجسته و فزاینده دانش در اقتصاد، تجارت و فرآیندهای مدیریتی، تبیین ماهیت مدیریت، سنجش و ارزشگذاری منابع انسانی و ضرورت توجه به کیفیت کاری و بهره وری سازمانی شرکت ها بیش از پیش اهمیت یافته است. مدیریت بایستی با دید کیفی به سازمان بنگرد و تلاش کند تا آنجا که ممکن است با ارائه راهبردهای اجرایی کیفیت عملکرد کاری سازمان خود را در سطح مطلوب حفظ کند. بهبود مستمر، تواناسازی نه تنها برای رویارویی با تهدیدات و فرصت ها در محیط پیچیده امروزی ضروری است بلکه موید این مطلب است که سازمان فقط اصل تفاوت بودن کارکنان از همدیگر را نپذیرد، بلکه برای تفاوت ها سرمایه گذاری کند و آنها را به کارهایی گمارد که متناسب با توانمندی هایشان باشد. توانمندسازی سازوکاری مناسب برای مقابله با آنتروپی منفی سازمانی و متعادل سازی سازمان برای حفظ آمادگی برای کسب مزیت رقابتی در دنیای رقابت است. در اقتصاد دانش محور از منابع انسانی به منظور ایجاد و افزایش ارزش سازمانی استفاده می شود و موفقیت هر سازمان به توانایی مدیریت این منابع کمیاب و با ارزش بستگی دارد. در این مطالعه ابتدا به بیان مفاهیم اساسی تواناسازی پرداخته و سپس مدیریت منابع انسانی را با نگرشی تواناساز مورد بررسی قرار می دهیم. نتایج حاکی از این است که منابع انسانی منابع استراتژیکی هستند که شرکت ها را قادر به ایجاد مزیت رقابتی می کنند و تواناسازی مولفه ای است که در سازمان به صورت شمشیر دولبه عمل می کند. با این رویکرد و با توجه به اینکه بهره وری و نوآوری در خلق فرصت های جدید، آن گاه تحقق می یابد که سازمان از منابع انسانی توانا برخوردار باشد.

کلیدواژه ها:

تواناسازی کارکنان سازمانی ، مدیریت منابع انسانی ، سیستم گزارشگری مالی ، Empowerment