تاثیر نوآوری مالی دیجیتال بر افزایش تعمیق و رشد مالی در صنعت بانکداری

هدف این تحقیق آن است که تاثیر نوآوری مالی دیجیتال بر روی تعمیق مالی و رشد اقتصادی در کشور را مورد بررسی قرار می دهد. این تحقیق مدل الگوی خود رگرسیون برداری با وقفه توزیعی (ARDL) را مورد استفاده قرار داده است که بر روش های سری زمانی دیگر قابل ترجیح است زیرا این مدل کاربرد آزمون های تلفیق اشتراکی با سری زمانی با ترتیب های تلفیق متفاوت را اجازه می دهد و نسبت به سایز نمونه انعطاف پذیر است که سایز کوچک و محدود را شامل می شود. یافته های اصلی این تحقیق به شرح زیر هستند: اول شواهد و دلایل در خصوص وجود یک رابطه مثبت بین نوآوری مالی دیجیتال و تعمیق مالی مشاهده می شود البته به همراه قوی ترین و شدیدترین تاثیر که از کاربرد اینترنت و خدمات مالی در بستر همراه بانک سرچشمه می گیرد و کمترین تاثیر که از شعبه های بانک نشات می گیرد. دوم نتایج حاصله نشان می دهند که تاثیر مثبت و معنادار تعمیق مالی بر روی رشد اقتصادی قابل مشاهده است که متناسب و سازگار با تئوری سرمایه تحت هدایت و رهبری عرضه می باشد. نتایج این تحقیق به طور ضمنی به نیاز به سرمایه گذاری در زیرساخت توانمندسازی شده توسط فناوری برای خدمات مالی دیجیتال و طراحی مجدد استراتژی ها و راهبردها برای اجتناب از محدودیت مالی بیشتر دارندگان درآمد پایین به علت قابل تهیه و فراهم سازی نبودن وسایل دیجیتال و عدم داشتن سواد دیجیتالی و مالی اشاره دارند. این تحقیق بینش ها و ادراک هایی را در خصوص مولفه ها و اجزای تشکیل دهنده نوآوری مالی فراهم می سازد که در کشور افزایش دهنده رشد هستند و این نکته را در نظر می گیرد که برخی از جنبه های نوآوری می توانند رشد را به تاخیر اندازند، همان طور که در طی بحران مالی جهانی شرح و توضیح داده شد.

کلیدواژه ها:

نوآوری مالی دیجیتال ، تعمیق مالی ، رشد مالی ، رشد اقتصادی ، وقفه توزیعی