چهارچوبی برای مدیریت سرمایه گذاری با تکیه بر NPV، ریسک بازده و فناوری های نوین

حسابداری مدیریت سرمایه گذاری به عنوان پیوند میان تصمیم های تخصیص منابع و کنترل و ارزیابی عملکرد در سازمان ها، نقش کلیدی در تبدیل تحلیل های مالی به تصمیم های اجرایی ایفا می کند. هدف این پژوهش صورت بندی یک چارچوب تحلیلی و توسعه گرا برای استفاده از ابزارهای حسابداری مدیریت در چرخه سرمایه گذاری از شناسایی فرصت تا پایش و ارزیابی پس از اجرا است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر تحلیل اسنادی و مطالعات کتابخانه ای انجام می شود و با تکیه بر مبانی نظری اقتصاد مالی، نظریه نمایندگی، چارچوب ریسک بازده و همچنین قواعد ارزش فعلی خالص به تبیین رابطه میان کیفیت اطلاعات مدیریت و کارایی تصمیم های سرمایه گذاری می پردازد. یافته های اصلی نشان می دهند که مدیریت سرمایه گذاری زمانی اثرگذار است که حسابداری مدیریت بتواند هم زمان هزینه های سرمایه، جریان های نقدی تعدیل شده برای ریسک، هزینه فرصت و شاخص های عملکرد مانند EVA را در قالب نظام تصمیم گیری یکپارچه ارائه نماید. همچنین مقایسه ابزارهایی نظیر NPV، IRR، MIRR، دوره بازگشت، ARR و EVA نشان می دهد انتخاب ابزار وابسته به ماهیت پروژه، افق زمانی، نرخ تنزیل و ساختار ریسک است. در نهایت، شواهد نظری حاکی از آن است که فناوری هایی مانند ERP، داده کاوی و هوش مصنوعی با بهبود دقت پیش بینی، یکپارچه سازی داده ها و افزایش قابلیت تحلیل سناریو می توانند کیفیت تصمیم ها را ارتقا دهند. این مقاله به عنوان مشارکت پژوهشی یک مدل مفهومی و مثال عددی کامل ارائه می کند و پیشنهادهایی برای توسعه تحقیقات آینده در حوزه تصمیم گیری تحت عدم قطعیت ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

حسابداری مدیریت سرمایه گذاری ، بودجه بندی سرمایه ای ، IRR ، NPV ، تصمیم گیری مالی