ادراکات شهروندان از تضاد میان بهره مندی از خدمات شهر هوشمند و دغدغه های حریم خصوصی در کلان شهرها

هدف اصلی این پژوهش ارائه الگوی جامع مدیریت شهرهای هوشمند بر مبنای چالش های بومی و زیرساختی در ایران است. با توجه به پیچیدگی های محیطی و ضرورت بومی سازی مدل های جهانی این تحقیق به دنبال شناسایی مولفه هایی است که موفقیت هوشمندسازی در شهرهای ایران را تضمین می کنند. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت کیفی است که با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شده است. جامعه پژوهش شامل ۱۵ نفر از خبرگان و مدیران ارشد شهرداری و متخصصان صنعت فناوری بوده که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه های نیمه ساختار یافته عمیق بود و برای تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون استفاده گردید. جهت اطمینان از اعتبار یافته ها از تکنیک بازبینی توسط مشارکت کنندگان و بررسی متخصصان استفاده شد. تحلیل داده های حاصل از مصاحبه ها منجر به شناسایی ۵ مضمون فراگیر و ۹ مضمون محوری گردید. مضامین فراگیر شناسایی شده شامل الزامات و چالش های زیرساختی، موانع بومی و اقتضایی، حکمرانی شهری هوشمند، سرمایه انسانی و اجتماعی و پایداری و محیط زیست بومی می باشد. نتایج نشان داد که یکپارچه سازی سیستم های اطلاعاتی، رفع خلاهای قانونی و غلبه بر چالش های اقتصادی ناشی از تحریم کلیدی ترین زیرمجموعه های این الگو هستند. الگوی نهایی پژوهش نشان می دهد که مدیریت شهرهای هوشمند در ایران پیش از آنکه نیازمند ابزارهای تکنولوژیک باشد، مستلزم تحول در ساختار حکمرانی و نوسازی زیرساخت های فیزیکی متناسب با بافت بومی است. این الگو می تواند به عنوان نقشه راهی برای مدیران شهری در جهت کاهش مقاومت سازمانی، ارتقای شفافیت مالی و رسیدن به پایداری شهری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهر ، هوشمند ، چالش های بومی ، زیر ساخت شهری ، تحلیل مضمون ، ایران