پیش بینی میزان تحمل پریشانی بر اساس طرحواره های ناسازگاری اولیه و خانواده اصلی زنان

هدف اصلی پژوهش حاضر پیش بینی میزان تحمل پریشانی بر اساس طرحواره های ناسازگاری اولیه و خانواده اصلی زنان شهر شیراز بود. این پژوهش از نوع همبستگی و جامعه ی آماری آن کلیه زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روانشناسی شهر شیراز در سال ۱۳۹۴-۱۳۹۵ بود که به روش خوشه ای یک مرحله ای انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر؛ پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ و مقیاس خانواده اصلی هاوستات و همکاران بود. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که میان تمامی طرحواره های ناسازگار اولیه با تحمل پریشانی رابطه معکوس و معنادار دارد، خانواده اصلی با تحمل پریشانی رابطه منفی و معناداری دارد، طرحواره های ناسازگار اولیه زنان قادر به پیش بینی تحمل پریشانی آنها می باشد و همچنین خانواده اصلی قادر به پیش بینی تحمل پریشانی در زنان می باشد.

کلیدواژه ها:

تحمل پریششی ، طرحواره ناسازگار اولیه ، خانواده اصلی