نقش پذیری انسان در ادبیات قرآنی

برخلاف مکاتب و نظام های اجتماعی و مکاتب فلسفی غیر الهی که در اصول تعلیم و تربیت خود، اصالت را یا به فرد یا به جمع می دهند، در تعلیم و تربیت اسلامی، هم به اصالت فرد و هم به اصالت جمع و ارتباط منطقی بین آن دو، اهمیت داده می شود. در نظام های سرمایه داری و لیبرال دموکراسی، اساسا فرد محور امور بوده و در موضوعات اجتماعی و تربیتی، به فرد اصالت می دهند و برعکس آن در نظام های سوسیالیستی و کمونیستی، اشتراکی بودن محور همه چیز بوده و در تمامی شئون اجتماعی، اقتصادی و تربیتی، به جمع اصالت می دهند. در مکتب تربیتی و نظام سیاسی و اجتماعی اسلام، آنچنانکه در قرآن به عنوان مترقی ترین کتاب جامع مبتنی بر فطرت الهی انسان در اختیار بشریت قرار دارد، اصالت دهی توامان به فرد و جمع همواره مدنظر بوده و سبک تربیتی نظام تعلیم و تربیت بر آن استوار و تبیین شده است. هدف از نگارش مقاله آشنایی نقش انسان در اسلام با اصالت به فرد و جمع در تعلیم و تربیت بنا بر روش تحلیلی و توصیفی است.

کلیدواژه ها:

انسان ، فرد ، جمع ، تعلیم ، تربیت ، اسلام