مقایسه اثربخشی مصاحبه انگیزشی گروهی با آموزش روان شناختی استاندارد بر افزایش انگیزه تغییر و پایبندی به درمان در مراجعین مبتلا به اختلالات سوءمصرف مواد با مراجعه اجباری خانوادگی

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی «مصاحبه انگیزشی گروهی» و «آموزش روان شناختی استاندارد» بر افزایش انگیزه تغییر و پایبندی به درمان در مراجعین مبتلا به اختلالات سوءمصرف مواد با مراجعه اجباری خانوادگی بود. این مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل در شهر اصفهان در سال های ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شد. ۶۰ مراجعه کننده مرد به صورت تصادفی در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) جایگزین شدند. گروه آزمایش اول ۸ جلسه مصاحبه انگیزشی گروهی و گروه آزمایش دوم ۸ جلسه آموزش روان شناختی استاندارد دریافت کردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه انگیزه برای تغییر (SOCRATES) و شاخص های عینی پایبندی (تکمیل جلسات، نرخ ترک درمان، مشارکت فعال) گردآوری و با روش های آماری تحلیل واریانس مختلط و آزمون کای-دو تحلیل شدند. یافته ها نشان داد هر دو مداخله نسبت به گروه کنترل منجر به افزایش معنادار انگیزه تغییر و بهبود پایبندی شدند (۰۵/۰>p). با این حال، گروه مصاحبه انگیزشی گروهی در پس آزمون و پیگیری دو ماهه، افزایش معنادار و پایدارتری در انگیزه تغییر نشان داد و در شاخص های پایبندی (جلسات تکمیل شده بیشتر، مشارکت فعال بالاتر و نرخ ترک درمان پایین تر) عملکرد به مراتب بهتری داشت (۰۵/۰>p). نتیجه گیری کلی حاکی از اثربخشی برتر و ماندگارتر مصاحبه انگیزشی گروهی در مقایسه با آموزش استاندارد برای مراجعین اجباری است و ادغام این رویکرد در پروتکل های درمانی ابتدایی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

مصاحبه انگیزشی گروهی ، آموزش روان شناختی استاندارد ، انگیزه تغییر ، پایبندی به درمان ، سوءمصرف مواد ، مراجعین اجباری ، خانواده